Nasze maleństwo

Długo oczekiwana ciąża przebiegała bez jakichkolwiek zakłóceń. Nasz lekarz twierdził nawet, że takie ciąże zazwyczaj nie kończą się dobrze, taki czarny żart współczesnych specjalistów. Nic nie wskazywało na wcześniejszy poród, brzuch był wysoko a wszystkie badania wskazywały na poród po terminie. Termin był na 19 stycznia i mimo małego przyrostu wagi i braku jakichkolwiek wskazówek mówiących o porodzie aż 8 stycznia odeszły mi wody. Jedyna oznaka początku porodu i znak ze już czas do szpitala. Poród wspominam miło, ponieważ mój mąż był cały czas ze mną, położne i lekarze mimo późnej godziny (2 w nocy) opowiadali ciągle jakieś żarty, pewnie żeby nie zasnąć. Poród został wywołany a Mała nie rwała się na świat, całą akcje porodową przespała. No cóż to była bardzo śnieżna noc, spadło dużo śniegu i mąż wracając do domu stwierdził, że było jak w bajce. Jechał zmęczony ale w pełni spełniony, został tatą najcudowniejszej istoty na świecie. Teraz mamy 6 tygodni, są lepsze i gorsze dni ale wiem, że wszystkie nasze obawy o to jak sobie poradzimy poszły w zapomnienie. Jesteśmy dojrzałymi rodzicami i bardzo oboje chcieliśmy dziecka, zajmujemy się Małą na zmianę, czekamy za każdym razem kiedy się obudzi, jest spokojna i taka słodka. Rzadko płacze i jest bardzo pogodnym maluchem. Przed porodem mieliśmy obawy jak to będzie, przecież to takie poważne zmiany ale teraz widzę że w pełni byliśmy na to przygotowani. Wiele naszych znajomych mówi: dziecko to rewolucja, zmiany i świat na głowie. Faktycznie dziecko zmienia życie ale wiemy że my byliśmy na to gotowi i czekaliśmy na nie z niecierpliwością. Cieszymy się każdym dniem i nocą ? nawet te mało przespane są dla nas radością. Staramy się wspierać, żeby nie mieć depresji, ciężkich dni i złych humorów, staramy się dzielić wszystkie troski na dwoje. Teraz wiem, że warto mieć dziecko z osobą która jest na to gotowa i którą kochamy.

Joanna