Zaburzenia postawy u dzieci
Oceń artykuł

Kształtowanie prawidłowej postawy zaczyna się już od najmłodszych lat. Ocenić ją możemy dopiero, gdy dziecko stoi – nie wcześniej. Czy to jednak oznacza, że do tego czasu nie powinno się monitorować sylwetki, w jakiej dziecko siedzi lub stawia pierwsze kroki?

Naturalnie!

zdj. Photogenica

W przypadku dzieci najmłodszych bardzo ważną rolę w prawidłowym rozwoju odgrywa sen. Uwalniana w fazie głębokiego snu somatotropina jest hormonem odpowiadającym za wzrost kości, dlatego tak ważne jest, aby dziecko się wysypiało. Do prawidłowego rozwoju potrzebne są również witaminy, których nie może zabraknąć już w pierwszych miesiącach życia dziecka.
Witamina D3 naturalnie powstaje pod wpływem promieni słonecznych, które, oddziałując na skórę, wspomagają jej wytwarzanie. Często podawana jest dziecku również w formie kropelek przed karmieniem, gdyż jest rozpuszczalna w tłuszczach. Jej źródłem są tłuste ryby, żółtka jaj i oleje roślinne, np. masło. Niedobór witaminy D3 to ryzyko krzywicy – choroby kości, polegającej na ich niedostatecznym zmineralizowaniu i zaburzonej przemianie wapnia i fosforu. Przebywanie z maluchem latem na świeżym powietrzu to aktywność, która powinna wpisać się w rodzicielski rytuał.

Tup, tup, czyli kilka uwag o stopach

Złe ustawienie stóp jest częstą przyczyną powstawania wad postawy. Do końca 3 r.ż. dziecko dotyka podłoża głównie ich przyśrodkową częścią i do tego czasu nie wymaga to korygowania. Jest to tak zwane płaskostopie fizjologiczne. Jeśli jednak profil stopy się nie zmienia? Może to wskazywać na słabość wiązadeł stopy lub mięśni podudzi bądź zmiany kości i stawów. Płaskostopie koryguje się odpowiednimi ćwiczeniami lub stosując odpowiednie obuwie, dobierane pod okiem lekarza specjalisty. Często popełnianym przez rodziców błędem jest zbyt szybka pionizacja dziecka i pominięcie etapu raczkowania. Ręce wyciągnięte do góry mogą oznaczać zmęczenie malucha, a niekoniecznie jego niechęć do chodzenia. Pierwsze kroki malucha oraz sposób, w jaki stąpa i układa stopę, powinny być obserwowane przez dorosłych. Pilnowanie, aby nóżki były ustawione we właściwej pozycji oraz częsta aktywność ruchowa często wystarczają w leczeniu wad stóp. Ważne jest, aby nieprawidłowości budzące niepokój rodziców były konsultowane ze specjalistą już we wczesnym stadium, a jego zalecenia były konsekwentnie i systematycznie realizowane. Dobierając obuwie do stopy dziecka, należy pamiętać, aby oprócz walorów estetycznych spełniało ono warunki funkcjonalne. Buty powinny mieć giętką i elastyczną powierzchnię, a szeroki przód nie może blokować paluszków podczas chodzenia. Latem zaś pozwólmy maluchowi biegać boso. To doskonały trening dla jego nóg!

Jak odpoczywać? Aktywnie!

zdj. Photogenica

Lekarze obserwują ogromne zmiany w sposobie spędzania przez dzieci wolnego czasu. Często odpoczynek oznacza oglądanie bajek lub grę na laptopie czy komputerze. Rodzice muszą być świadomi, że takie praktyki mogą prowadzić do przykrych konsekwencji, w postaci np. skrzywień kręgosłupa. Zapewnienie dziecku ruchu wpływa na wszechstronny rozwój mięśni, ich wzmocnienie, a co za tym idzie – na prawidłową budowę kośćca. Aktywność fizyczna dodatkowo pobudza krążenie, wzmacnia układ nerwowy i oddechowy, a co najważniejsze – zapobiega powstawaniu nadwagi. Już od najmłodszych lat należy stwarzać niemowlęciu okazję do ruchu, umożliwiając pełzanie i raczkowanie. Gdy maluch, leżąc na brzuszku, unosi głowę lub podpiera się na rękach, ćwiczy mięśnie brzuszka oraz swój kręgosłup.
Tekst: dr Małgorzata Dąbrowska-Marchel, chirurg dziecięcy z Centrum Medycyny Dziecięcej MEDINTEL, www.medintel.com.pl

JAK DOBIERAĆ LETNIE OBUWIE DLA DZIECI?

Zaczyna się okres letni i nasze dzieci więcej czasu będą spędzać na zewnątrz w wyższych temperaturach – idealnym obuwiem na ten okres będą sandałki. Poniżej podpowiadamy rodzicom, na co warto zwrócić uwagę przy tego typu obuwiu.
Sandały, tak jak pozostałe typy obuwia powinny stwarzać warunki możliwie zbliżone do tych, jakie ma bosa stopa i wspierać prawidłowy jej rozwój.
Warto więc zwrócić uwagę na:
• miękką i elastyczną podeszwę,
• lekką konstrukcję, brak usztywnienia w kostce (naturalna praca stopy),
• pewne trzymanie w rejonie śródstopia,
• naturalny, oddychający materiał (np. skóra, dzięki czemu stopa dziecka będzie się mniej pocić).
Sandałki dla dzieci powinny być pełne, to znaczy zabudowane z tyłu, z zapiętkiem pewnie trzymającym piętę. Dla najmłodszych polecamy sandały zabudowane również z przodu, pozwoli to chronić palce przed ewentualnym urazem.
U dzieci pewnie chodzących możemy zdecydować się na sandałki otwarte (z odkrytym palcem), w takim przypadku bucik koniecznie musi być nieco większy, by maluszkowi nie wystawały palce, bo wtedy łatwo o uraz.
Polecamy sandałki wykonane z naturalnej wysokiej jakości skóry, w której stopa będzie się mniej pocić (skóra oddycha) i która nie będzie powodować otarć na skórze, co zdarza się w butach z syntetycznych materiałów.
Tekst: Artur Woźniak, Bobux Polska, www.bobuxpolska.pl

Konsekwencje noszenia nieodpowiedniego obuwia

Buty mogą niekorzystnie wpływać na rozwój stóp, jeżeli są:
• za krótkie – jeśli długość buta jest równa długości stopy, to przy każdym kroku palce uderzają w czubek buta, paluch kieruje się ku pozostałym palcom, ustawia się koślawo, a drugi i trzeci palec przybierają młoteczkowaty kształt;
• za długie – buty nie mogą być zbyt długie, bo dziecko będzie się w nich potykać;
• za ciasne – hamują dopływ krwi, powodują, że na stopach pojawiają się zgrubienia i zrogowacenia;
• z wąskim czubkiem – wąski czubek ściskający palce może prowadzić do powstania koślawego palucha, szpotawego 5. palca, palców młoteczkowatych;
• z niskim czubkiem – w czasie chodu dziecko zgina palce stopy, okolice stawów unoszą się; jeśli czubek buta jest płaski, palce ocierają o wierzch buta i powstają bardzo bolesne otarcia i odciski;
• ze sztywnymi spodami – sztywne spody wymuszają nienaturalny chód dziecka;
• ze śliskimi podeszwami – dzieci prowadzą aktywny, ruchliwy tryb życia, poruszają się często po bardzo gładkich powierzchniach; buty na śliskich spodach będą przyczyną upadków i urazów;
• zbyt ciężkie – za ciężkie buty utrudniają i zaburzają naturalny sposób poruszania się dziecka;
• wykonane ze sztywnych, niehigienicznych materiałów – sztywny materiał „walczy” ze stopą, ściska ją, zaburza krążenie, ociera, a nawet deformuje;
• z niestabilną piętą – miękka pięta buta poddaje się łatwo naciskom stóp dziecka, deformuje się, co sprawia, że nóżki ustawiają się koślawo lub szpotawo;
• ze zdeformowanymi cholewkami – zdarza się, że już w czasie produkcji cholewki butów zostaną krzywo zamontowane. Będą one wymuszać koślawe lub szpotawe ustawienie stóp dziecka.
Tekst: Katarzyna Gałązka, główny projektant firmy BARTEK www.bartek.com.pl

Kupujemy obuwie dla dziecka

Wybór odpowiednich butów, zwłaszcza w przypadku dzieci, to nie tylko kwestia estetyki i komfortu, ale i zdrowia. Wiadomo, że noszenie niewłaściwego obuwia może mieć poważne konsekwencje: bóle i deformacje stóp i nóg, skrzywienie kręgosłupa czy zmianę sposobu chodzenia.
Pierwsze buciki dla dziecka – kiedy i jakie kupić?
Dopóki dziecko spędza większość czasu leżąc, buciki nie są mu potrzebne. Wystarczą skarpetki, które nie ściskają paluszków i nie zaburzają swobodnego przepływu krwi. Kiedy maluch zaczyna chodzić, warto zakupić obuwie o lekkiej, elastyczniej i antypoślizgowej podeszwie, które amortyzuje mikrowstrząsy, powstające w kontakcie z podłożem. Dziecko może, a nawet powinno biegać boso, ale wyłącznie po miękkim podłożu, takim jak trawa, piasek czy miękki dywan. W przypadku twardego podłoża, a są nim panele, drewno czy płytki, stopy powinny mieć zabezpieczenie.
Jak często powinno się kupować dziecku nowe buty?
Ze względu na szybki wzrost i przesuwanie się stopy do przodu w czasie chodzenia, prawidłowo dobrany bucik powinien być dłuższy od stopy o 10 mm (w przypadku butów z odkrytymi paluszkami może to być ok. 6 mm). Ponieważ stópki dziecka szybko rosną, należy pamiętać o sprawdzaniu, czy buciki nie są za małe i dość często wymieniać je na większe (co 1-3 mies.).
Uwaga! Nie wolno zakładać dziecku butów używanych – naraża je to bowiem nie tylko na deformację stóp i złe nawyki chodzenia, ale i grzybicę stóp.
Jak kupować buty?
Po nowe buty należy wybrać się z dzieckiem, nie z „patyczkiem”. Buciki trzeba przymierzyć do stopy i sprawdzić długość, przyciskając czubek buta. Dziecko powinno czuć się w bucikach komfortowo i móc łatwo zmienić pozycję: kucnąć czy uklęknąć. Warto na bucikach szukać znaku „Zdrowa Stopa”.
Z czego powinny być wykonane buty dla dzieci?
Nie powinno się kupować dzieciom bucików wykonanych z materiałów skóropodobnych, sztywnych, o złych właściwościach higienicznych. Obuwie powinno łatwo dopasowywać się do kształtu i wymiarów stopy, pochłaniać pot przez nią wydzielany i przepuszczać powietrze. Sztywny materiał zaburza krążenie, ściska i ociera stopę, a nawet ją deformuje. Z kolei materiał, który nie pozwala skórze oddychać, zwiększa prawdopodobieństwo dyskomfortu i rozwoju drobnoustrojów wywołujących choroby skóry. Dla dzieci najbardziej odpowiednie jest obuwie skórzane lub wykonane z naturalnych tkanin, takich jak bawełna czy len.
Tekst: Eksperci BEFADO, www.befado.pl

Kilka ćwiczeń dla malucha

Liczenie gwiazd
Dziecko chodzi na paluszkach i patrząc w sufit próbuje jak najwyżej wyciągnąć się do góry.
Krasnoludki
W przysiadzie i ze zgiętymi kolanami dziecko chodzi po całym pokoju jak mały krasnoludek.
Zaczarowany obraz
Maluch tworzy obraz tylko za pomocą stopy, trzymając w niej kredkę lub flamaster.
Małpi chwyt
Sprzątając pokój po wspólnej zabawie użyjcie swoich stóp do złapania przedmiotu i odłożenia go na miejsce.
Próba sił!
Usiądźcie z dzieckiem naprzeciwko siebie. Między Wami leży kocyk, który będziecie próbować przeciągnąć w swoją stronę trzymając palcami stopy.

Share Button